een nieuw jasje voor De Althaea Pers

althaea-pers-logo3

althaea-pers-logo2

De afgelopen weken deed ik niet zo heel veel (postverhuizingsfutloosheid was de diagnose), maar ik maakte wel een logo. Niet voor mijzelf, maar voor De Althaea Pers van Jos Swiers, uitgever van marginaal drukwerk. Iets voor iemand anders ontwerpen bleek toch een vrij zenuwachtigmakend klusje, maar het logo viel in de smaak. De tweehonderdste uitgavevan de Althaea Pers is zelfs gewijd aan dit nieuwe logo! Bovendien was het een goede oefening voor mezelf, niet alleen wat betreft het aanleveren van de juiste bestanden… Hmm, misschien moet ik toch maar gaan ontwerpen voor anderen?

the next call

werkman-next-call1

werkman-next-call3

werkman-next-call4

werkman-next-call2

werkman-next-call5Verhuizen betekent in mijn geval ook meer muur, veel meer muur. Zoveel dat ik iets zocht om die muren mee te vullen. Als heuse Werkman-fanaat moest en zou ik iets van Werkman hebben, maar ik vond alleen maar kaarten. Een beetje klein voor zoveel muur. Per toeval stuitte ik toen op deze doos met facsimile-uitgaven van zijn tijdschrift The Next Call. En hoera, die mocht ik voor een schappelijk prijsje overnemen via marktplaats. Die man had in de tussentijd al een twee keer zo hoog bod gekregen, maar lang leve het fan zijn want hij verkocht het liever aan mij. Hij heeft nog net niet gezien hoe ik juichend op m’n fiets stapte.

Ohja en nu nog kijken hoe dit alles aan de muur moet…

zwei null eins vier

theo-agenda

theo-agenda2

theo-agenda3Meestal heb ik in november al een agenda voor het nieuwe jaar, maar dit jaar moest ik toch iets langer wachten. Als je naar deze agenda kijkt, weet je waarom. Helemaal met de hand gemaakt! Thekla en haar broer Thorsten (oftewel THEO) maken al een paar jaar samen een agenda in kleine oplage. Hij de collages, zij de lay-out en het bindwerk. Vorige week hadden we eindelijk tijd voor de feestelijke overdracht en nu kan ik weer fijn plannen tot ik erbij neerval.

hoe meer zielen

vloer

birds-john-dilnot

Een maand verder, twee verdiepingen omhoog verhuisd, vergeten een nieuwjaarskaart te drukken en eindelijk wat meer kleur om me heen (niet achterom kijken, daar staat nog een stapel verhuisdozen). Ik wen maar langzaam hier, dus alle kleine huiselijke beetjes zoals de zeefdrukvogeltjes van John Dilnot ontvang ik met open armen. Hmm, misschien moet ik ook zijn rupsen uitnodigen?

een ECHT boek

boekbindenZo, gisteren de laatste werkdag voor mijn kerstvakantie én de laatste cursusavond van het boekbinden. We hebben precies afgekregen wat ik heel graag wilde leren: een ‘echt’ boek maken! Dik, met een kartonnen omslag, in linnen gebonden én met zo’n fijn kapitaalbandje bovenaan (dat blauw-witte stukje). Nu maar heel veel oefenen voor alles weer uit mijn geheugen is verdwenen. Al zit mijn hoofd nu alleen maar vol met verhuizingszaken. Deze week heb ik overigens geleerd dat je een ruzie tussen bouwvakkers en monteurs het beste kunt oplossen door maar in tranen uit te barsten. Mijn tip van de dag…

pepernotenplezier

cadeautjes

boekbindwerk

Tussen alle regeldingen door deed ik ook nog een beetje aan Sinterklaas. Niet thuis maar met (on)bekenden via internet. Ik moest een pakje maken voor de andere Maartje (dat alleen was natuurlijk al leuk!) en besloot daarvoor mijn boekbindlessen in de praktijk te brengen met een notitieboekje als resultaat. Herkent u de foto op het boekje inmiddels al?

Zelf ik kreeg ik ook iets leuks: een zelfgemaakt boekje met vegan recepten en een paar mooie letters, want het was ten slotte een pakje voor een lettermeisje, aldus Daniëlle :) Met het bijna-laatste zakje pepernoten uit de winkel toch nog Sinterklaas!

creasint

 

verhuisperikelen

huisVerhuizen, ik kan het je niet aanraden. Wat…een…werk! Maar over een paar weken vertrek ik naar deze mooie plek. Dat dan weer wel. Voor die tijd zijn we vooral heel druk met kiezen, kopen en opruimen. Ik verkocht al een berg boeken, bracht mijn geleende drukletters + drukpers terug (snif) en ken de Ikea inmiddels bijna op m’n duimpje. Maar van de gedachte om met oudjaar hier te zitten word ik wel heel blij!

Ohja, als je goed kijkt, zie je dat mijn boekje Al dat licht gebaseerd is op dit huis :)

er was iets vorig weekend

boekkunstbeurs-letterkabinet

boekkunstbeurs-joost-swarte

de-baaierd

voskuil-linoZo’n bibliotheekbaantje hè, dat klinkt zo rustig en gemoedelijk, maar niets is minder waar: ik werk me deze dagen een ongeluk. En als je dan thuiskomt, is het alweer donker en kun je niet eens foto’s maken van alle leuke dingen die je op de beurs kocht/kreeg. Daarom nu alsnog! Want die beurs, dat is wel een bericht waard.

Het was namelijk leuk, oh zo leuk. Ik sprak heel veel mensen, kreeg fijne reacties en verkocht een aardig stapeltje uitgaven. Dat geld kon ik mooi meteen weer besteden, dus kocht ik een heel mooie uitgave van De Baaierd: Licht op Spitsbergen. En als Voskuil-fan moest ik natuurlijk die lino hebben, hoewel hij me daar iets te olijk op kijkt. Het boekje van Bernard O’Donoghue kreeg ik zomaar cadeau. Net als alle versies van de omslag voor de beursuitgave. Tot mijn grote opluchting was mijn eigen omslag (de 2e, te herkennen aan de eeuwige Gill) na twee dagen beurs bijna op.

Volgend jaar weer dus!

de grootste kleine oplage

omslag-joost-swarteWat ik ook nog deed: omslagen drukken voor de uitgave van de boekkunstbeurs van dit jaar. Joost Swarte deed iets met spreekwoorden en drukkers maakten hier een omslag bij, zonder te weten wat Swarte deed overigens… Hoewel ik met deze oplage mijn persoonlijk record heb verbroken, is het waarschijnlijk nog de kleinste oplage van allemaal. Maar ach, ik druk immers ook op de allerkleinste drukpers van allemaal.

En hoe werkt dat dan met die uitgave? Je komt naar de beurs, krijgt de inhoud van het boekje, kiest een van de omslagen (die van mij!) en bindt dat in tot een boekje. Jaaa, je moet dus aan het werk. Net als ik deze week. Ik maakte namelijk ook nog maar een berg stickers en kaartjes. Als je dan toch bezig bent… Ik had alleen geen zin om de oranje inkt op de pers te vervangen dus nu heb ik de vreemdste kleurencombinaties :)

stickers-letterkabinet

letterkabinet-kaartjes

 

niets mag onopgemerkt blijven

notitie-voskuil2

notitie-voskuilDruk met voorbereidingen voor de boekkunstbeurs. Zo’n extra uurtje kwam dus goed van pas. Om 6 uur was ik op en besloot mijn boekbindlessen thuis te herhalen (goed plan, ik was de helft weer bijna vergeten). Met restjes papier maakte ik notitieboekjes met een citaat van Voskuil. Ja, die Voskuil, dat is een oneindige bron van inspiratie. Als je niets te doen hebt, begin aan het hoorspel! Wij zijn inmiddels over de helft…