een kaartje voor Lieven

geboortekaartje-Lieven2

geboortekaartje-LievenNatuurlijk moest en zou ik het geboortekaartje zelf ontwerpen. Niet alleen dat, het liefst wilde ik het ook nog zelf drukken. Maar om nou na een bevalling meteen achter de drukpers te staan leek me iets te ambitieus. Gelukkig was zij er om te helpen. Vooraf sneed, vouwde en plakte ik alle omslagen en stond ik met een bolle buik achter de drukpers om proefjes te maken. Over de naam waren we nog niet uit dus er lagen verschillende zetsels klaar om uiteindelijk uit te kiezen :) Na de geboorte ging zij als de wiedeweerga aan het drukken, de kraamhulp hielp met plakken en strikken en ik hoefde alleen nog alles in enveloppen te doen. Fijn zo’n samenwerking! Anders was ik nu nog niet klaar waarschijnlijk…

de stofdoek erdoor

drukwerk

drukwerk2Tijd om het letterkabinet af te stoffen volgens mij…

Na maanden niets plande ik in mei een midweek drukken. Eindelijk weer! Gelukkig was ik het nog niet verleerd: als vanouds maakte ik vlekken her en der, zette tekst verkeerd om en kreeg steeds één letter niet goed. Hoe langer ik er nu naar kijk, hoe meer rare dingen er opduiken. Drogen wilde de inkt ook al niet, maar de tip van haar over babytalkpoeder deed wonderen. Leuk was het in ieder geval wel, al die dagen rondhangen (lees: heel hard doorwerken) bij de drukpers.

En dat nieuwe huis, dat is inmiddels klaar!

huis-dakraam

een nieuw jasje voor De Althaea Pers

althaea-pers-logo3

althaea-pers-logo2

De afgelopen weken deed ik niet zo heel veel (postverhuizingsfutloosheid was de diagnose), maar ik maakte wel een logo. Niet voor mijzelf, maar voor De Althaea Pers van Jos Swiers, uitgever van marginaal drukwerk. Iets voor iemand anders ontwerpen bleek toch een vrij zenuwachtigmakend klusje, maar het logo viel in de smaak. De tweehonderdste uitgavevan de Althaea Pers is zelfs gewijd aan dit nieuwe logo! Bovendien was het een goede oefening voor mezelf, niet alleen wat betreft het aanleveren van de juiste bestanden… Hmm, misschien moet ik toch maar gaan ontwerpen voor anderen?

the next call

werkman-next-call1

werkman-next-call3

werkman-next-call4

werkman-next-call2

werkman-next-call5Verhuizen betekent in mijn geval ook meer muur, veel meer muur. Zoveel dat ik iets zocht om die muren mee te vullen. Als heuse Werkman-fanaat moest en zou ik iets van Werkman hebben, maar ik vond alleen maar kaarten. Een beetje klein voor zoveel muur. Per toeval stuitte ik toen op deze doos met facsimile-uitgaven van zijn tijdschrift The Next Call. En hoera, die mocht ik voor een schappelijk prijsje overnemen via marktplaats. Die man had in de tussentijd al een twee keer zo hoog bod gekregen, maar lang leve het fan zijn want hij verkocht het liever aan mij. Hij heeft nog net niet gezien hoe ik juichend op m’n fiets stapte.

Ohja en nu nog kijken hoe dit alles aan de muur moet…

zwei null eins vier

theo-agenda

theo-agenda2

theo-agenda3Meestal heb ik in november al een agenda voor het nieuwe jaar, maar dit jaar moest ik toch iets langer wachten. Als je naar deze agenda kijkt, weet je waarom. Helemaal met de hand gemaakt! Thekla en haar broer Thorsten (oftewel THEO) maken al een paar jaar samen een agenda in kleine oplage. Hij de collages, zij de lay-out en het bindwerk. Vorige week hadden we eindelijk tijd voor de feestelijke overdracht en nu kan ik weer fijn plannen tot ik erbij neerval.

hoe meer zielen

vloer

birds-john-dilnot

Een maand verder, twee verdiepingen omhoog verhuisd, vergeten een nieuwjaarskaart te drukken en eindelijk wat meer kleur om me heen (niet achterom kijken, daar staat nog een stapel verhuisdozen). Ik wen maar langzaam hier, dus alle kleine huiselijke beetjes zoals de zeefdrukvogeltjes van John Dilnot ontvang ik met open armen. Hmm, misschien moet ik ook zijn rupsen uitnodigen?

een ECHT boek

boekbindenZo, gisteren de laatste werkdag voor mijn kerstvakantie én de laatste cursusavond van het boekbinden. We hebben precies afgekregen wat ik heel graag wilde leren: een ‘echt’ boek maken! Dik, met een kartonnen omslag, in linnen gebonden én met zo’n fijn kapitaalbandje bovenaan (dat blauw-witte stukje). Nu maar heel veel oefenen voor alles weer uit mijn geheugen is verdwenen. Al zit mijn hoofd nu alleen maar vol met verhuizingszaken. Deze week heb ik overigens geleerd dat je een ruzie tussen bouwvakkers en monteurs het beste kunt oplossen door maar in tranen uit te barsten. Mijn tip van de dag…

pepernotenplezier

cadeautjes

boekbindwerk

Tussen alle regeldingen door deed ik ook nog een beetje aan Sinterklaas. Niet thuis maar met (on)bekenden via internet. Ik moest een pakje maken voor de andere Maartje (dat alleen was natuurlijk al leuk!) en besloot daarvoor mijn boekbindlessen in de praktijk te brengen met een notitieboekje als resultaat. Herkent u de foto op het boekje inmiddels al?

Zelf ik kreeg ik ook iets leuks: een zelfgemaakt boekje met vegan recepten en een paar mooie letters, want het was ten slotte een pakje voor een lettermeisje, aldus Daniëlle :) Met het bijna-laatste zakje pepernoten uit de winkel toch nog Sinterklaas!

creasint